KersVers - Alles van voor ons

Het is 1997. Freya, een gevoelig meisje van 7 jaar, wordt opgehaald van dwarsfluitles door haar moeder. Zodra ze in de auto stapt merkt ze dat haar moeder een slechte bui heeft; ze staar t apathisch voor zich uit en is snel geïrriteerd. Freya probeert zich daarom zo onzichtbaar mogelijk te maken. Als ze naar huis rijden deelt haar moeder ineens mede dat ze soms wel eens gewoon tegen een boom aan zou willen rijden. Eenmaal thuis zitten Freya en haar moeder samen op de bank verstrengeld, Freya haar moeder troostend.

We zijn in het heden. In hetzelfde huis, op dezelfde plek maar op een andere bank zit Freya, nu volwassen. Ze is op bezoek bij haar moeder, die inmiddels een stuk gelukkiger lijkt. Hun gesprek is echter ongemakkelijk en Freya lijkt haar moeders aanwezigheid maar net te kunnen tolereren. Vooral voor haar moeders emoties heeft ze geen ruimte. Hoe meer haar moeder toenadering zoekt, hoe meer het Freya irriteer t. Als haar moeder teleurstelling uit dat ze haar dochters vriend nog steeds niet heeft ontmoet, ver trekt Freya niet veel later. Als Freya terug naar huis rijdt belt ze met haar vriend Leon. Hij vraagt of Freya “het” al heeft verteld. Freya antwoordt van niet. Opeens realiseer t Freya dat ze haar tas is vergeten. Ze moet terug.

Als ze haar ouderlijk huis weer nader t, scheur t er een verwarde vrouw in een jaren 70 auto langs haar. Verder is er niemand op straat. Het is muisstil. Dan ziet ze een jong meisje snikkend voor de voordeur zitten. Freya benader t het meisje en merkt dan dat de voordeur een andere kleur is en het meisje ouderwetse kleding draagt. Ze blijkt Lisa te heten en tot Freya’s ongeloof in het huis van haar moeder te wonen. Lisa is overstuur omdat ze niet weet waar haar moeder naar toe is en of ze nog terugkomt. Freya stelt voor dat ze even naar binnen gaan. Eenmaal binnen blijkt ineens de hele inrichting in jaren 70 stijl. Dan ziet Freya een foto van haar oma met haar moeder aan de muur, een foto die ze vergeeld bij haar moeder heeft zien liggen. En als ze een pillenpotje ziet dat uitgeschreven is aan haar oma’s naam, snapt ze het: Lisa is haar moeder toen ze klein was. Freya heeft even conflicterende emoties maar ziet dan dat Lisa slechts een klein, verloren meisje is en ze neemt haar in haar armen.